চুলি

অসমত এজন স্ব-ঘোষিত আয়ুৰ্বেদিক দৰৱৰ বিক্ৰেতাই  ‘অলৌকিক চুলি গজোৱা তেল’ বিক্ৰী কৰি বৃহৎ জনসমাগম আৰু বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ তেওঁলোকৰ দাবী আছিল যে তেওঁৰ বিশেষ তেল ব্যৱহাৰ কৰিলে তপা মূৰতো পুনৰ চুলি গজাব পাৰে৷ এনে আজগুবি দাবী আৰু অপৰীক্ষিত ঔষধৰ প্ৰচাৰে বহু মানুহক প্ৰভাৱিত কৰাৰ লগতে এই ঘটনাই আয়ুৰ্বেদৰ প্ৰতিচ্ছবি ক্ষুণ্ণ কৰিছে বুলি বহুতে আশংকা কৰিছে৷ আয়ুৰ্বেদ, যি ভাৰতীয় ঐতিহ্যৰ এক গৌৰৱময় চিকিৎসা পদ্ধতি, তাৰ বৈজ্ঞানিক মূল্যকো প্ৰপ্ৰণৰ কাঠগৰাত থিয় কৰোৱা হৈছে৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে পাতলীয়াকৈ যদিও কৈছে যে চুলি গজিলে নোবেল দিয়া উচিত, কিন্তু স্বাস্থ্য বিভাগৰ এইটো কৰ্তব্য আছিল এই বিষয়বোৰত স্পষ্টীকৰণ দিয়াৰ৷ এইবোৰ বিষয় ল’ৰা-ধেমালি হয় জানো?

এনে ঘটনা কেৱল অসমতেই নহয়, ভাৰতৰ আন ঠাইতো এনে ঘটনা ঘটিছে৷ মেৰুটত ২০২৪ চনৰ ডিচেম্বৰত এটা ‘চুলি গজোৱা তেল’ শিবিৰত বহু লোক প্ৰতাৰিত হৈছিল৷ এলাৰ্জীৰ পাশ্বৰ্ক্ৰিয়া আৰু প্ৰতাৰণাৰ ঘটনাই সংবাদ মাধ্যমৰ শিৰোনাম দখল কৰিছিল৷ আন এক ঘটনাত, ২০২৫ চনত হায়দৰাবাদত এজন ইনষ্টাগ্ৰাম ইনফ্লুৱেঞ্চাৰে ‘চুলি গজোৱা তেল’ বিক্ৰী কৰি শতাধিক মানুহৰ পৰা টকা হাত কৰিছিল আৰু অৱশেষত তেওঁক আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল৷ তৃতীয় উদাহৰণ হিচাপে ‘অদিবাসী চুলি তেল’ নামৰ প্ৰচাৰিত প্ৰডাক্টটোৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি, যি সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈছিল কিন্তু ইয়াৰ উৎপত্তি, গুণগত মান আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক প্ৰমাণ সন্দেহজনক বুলি ধৰা পৰিছিল৷ এই সকলো ঘটনাই এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে– অপৰীক্ষিত, অলৌকিক দাবী আৰু বিজ্ঞানভিত্তিক প্ৰমাণৰ অভাৱ থকা প্ৰডাক্টবোৰ মানুহৰ মাজলৈ নিবলৈ অনুমতি কেনেকৈ দিয়া হয় আৰু ইয়াৰ পাশ্বৰ্ক্ৰিয়াৰ বাবে প্ৰশাসন দায়বদ্ধ হয়নে?

এই ঠগবাজীসমূহে আয়ুৰ্বেদৰ দৰে গভীৰ আৰু ঐতিহাসিক চিকিৎসা পদ্ধতিক জনচক্ষুত আজগুবি প্ৰণালীৰূপে উপস্থাপন কৰাৰ লগতে জনস্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰতো বিপদৰ সৃষ্টি কৰে৷ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰণালয়ে এনে বিষয়ত জনসাধাৰণক স্পষ্ট উত্তৰ দিয়াটো অতি প্ৰয়োজন৷ এইধৰণৰ প্ৰডাক্ট কাৰ্যকৰীনে? ইয়াৰ ছাইড এফেক্ট কি কি? ইয়াৰ মান নিয়ন্ত্ৰণ কোনে কৰে? এইবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ জনস্বাস্থ্য বিভাগৰ দ্বাৰা দিয়াটো উচিত৷ এনে প্ৰতাৰণাৰ ফলত জনসাধাৰণৰ স্বাস্থ্যত বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে৷ নিশ্চয়কৈ এলোপেথী চিকিৎসাৰ নিজৰ সীমাবদ্ধতা আছে৷ বিশেষকৈ জটিল ৰোগ বা সুস্থ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নথকা ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত ঔষধৰ পাশ্বৰ্ক্ৰিয়া বা ফলাফল প্ৰত্যাশিত নহ’ব পাৰে৷ তেনেকৈ এলোপেথিক দৰৱৰ এখন বজাৰো আছে, য’ত হয়তো বহু সময়ত মুনাফাক বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়৷ ঠিক তেনেদৰে আয়ুৰ্বেদ বা চীন দেশৰ হাৰ্বেল মেডিচিনৰ বিৱৰ্তনীয় জীৱবিজ্ঞানৰ দৃষ্টিৰেও মূল্য আছে৷ বিশেষকৈ ব্লু জ’নছ অঞ্চলসমূহত, য’ত মানুহে এশ বছৰলৈকে স্বাস্থ্যৱান জীৱন অতিবাহিত কৰে, প্ৰমাণ কৰে যে খাদ্যাভ্যাস, জীৱনশৈলী আৰু পৰম্পৰাগত ঔষধৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম৷ আমাৰ নিজৰ দেশত বিকেএছ আয়েংগাৰৰ দৰে যোগগুৰুৱে ৯৫ বছৰ জীয়াই থাকি সুস্থ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল৷ 

যি নহওক, জনসাধাৰণক সদায় সচেতন আৰু তথ্যভিত্তিক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ আহ৩ান জনাব লাগে৷ যিকোনো নতুন তেল, ঔষধ বা চিকিৎসা প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজন৷ বিগ ফাৰ্মা ইণ্ডাষ্ট্ৰীবোৰেও বহু সময়ত এলোপেথিক ঔষধৰ নামত নিজৰ মুনাফাৰ বাবে সাধাৰণ মানুহৰ স্বাস্থ্যহানি কৰাৰ অসংখ্য উদাহৰণ আছে৷ নেটফ্লিক্সৰ ধাৰাবাহিক ‘পেইন কিলাৰ’ এটা সত্য কাহিনীৰ আধাৰত বনোৱা৷ পাৰ্ডু ফাৰ্মাৰ অক্সিকণ্টিন নামৰ ঔষধৰ ইমানেই বেছি বিজ্ঞাপন আৰু বিপণন কৰা হৈছিল যে তাৰ ফলত ব্যাপক নিচা, স্বাস্থ্যহানি আৰু আৰু মানুহৰ মৃত্যুও হৈছিল৷ 

অলৌকিক দাবী আৰু অপৰীক্ষিত ঔষধৰ ফলত কিমান লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব পাৰে, সেইবোৰ বিষয়ে স্বাস্থ্য বিভাগে স্পষ্টভাৱে বক্তব্য ৰাখিব লাগে৷ আনফালে দেখা যায় আয়ুৰ্বেদিক আৰু এলোপেথিক ডাক্তৰসকলৰ আনটো চিকিৎসা পদ্ধতিৰ প্ৰতি এক বিৰূপ মনোভাব৷ উপযুক্ত নিয়ন্ত্ৰণ, সচেতনতা আৰু গৱেষণাৰ জৰিয়তে আয়ুৰ্বেদ আৰু আধুনিক চিকিৎসাৰ মাজত এক সুসংগত সমন্বয় গঢ়ি তোলাৰো প্ৰয়োজনীয়তা আছে৷ এই চুলি গজাৰ দাবী সঁচানে, নে ই এক quackery, সেয়া সময়েহে ক’ব, কিন্তু প্ৰশাসনৰ এই ক্ষেত্ৰত নিশ্চয় কৰণীয় যথেষ্ট আছে৷