উচ্ছেদৰ এটা অনুচ্ছেদ
বেদখলকাৰীক চৰকাৰী নিয়ম অনুসৰি উচ্ছেদ কৰাটো আইন মতেই সমুচিত৷ ইয়াত যিসকল খিলঞ্জীয়া উচ্ছেদিত হৈছে, তেওঁলোকক চৰকাৰে কিবা উপায় নিদিলে মানু্হখিনি ক’লৈ যাব তাৰ একো ঠিকনা নাই৷ অন্যহাতেদি একো উপায় নাপালে এইসকল লোকে অস্থায়ীভাৱে কৰ’বাত বসবাস কৰি শেষলৈ তাতেই অবৈধভাৱে থাকি যাব৷ তেওঁলোকক জীয়াই থাকিবলৈ আশ্ৰয় লাগিবই৷ গতিকে উচ্ছেদৰ পাছত এইসকল লোকৰ কি ব্যৱস্থা কৰা হ’ব তাৰ স্পষ্ট আভাস এটা ৰাইজে পোৱা উচিত৷ কাৰণ ইয়াৰ আগেও বহুবাৰ উচ্ছেদ চলিছিল আৰু উচ্ছেদিত খিলঞ্জীয়া মানুহখিনিৰ কি হ’ল সেই কথা অসমৰ ৰাইজে আজিও স্পষ্টকৈ গম নাপালে৷
আনহাতেদি যিবোৰ বিদেশীয়ে অসমৰ মাটি দখল কৰি দীৰ্ঘদিন জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আছে, সেইসকলক অতি শীঘ্ৰে নিজ ঠাইলৈ চৰকাৰী নিয়ম মতে ঘূৰাই পঠোৱাৰ উচিত ব্যৱস্থা কৰিব লাগে৷ বিদেশীক পুনৰ সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ কৰিব লগা একো নাই৷ বিদেশী বহিষ্কাৰ হোৱাটো সকলোৱে বিচাৰে৷ অসমৰ মাটিত বিদেশীয়ে বসবাস কৰাটো সম্পূৰ্ণ অনৈতিক৷ জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে উচ্ছেদিত বিদেশী সকলৰ উচিত ব্যৱস্থা কৰাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজন৷ অন্যথা এঠাইত উচ্ছেদ কৰাৰ পাছত অন্য ঠাইলৈ সেইসকলে প্ৰব্ৰজন যে কৰিব সেয়া নিৰ্ঘাত সত্য৷ নামনিৰ উচ্ছেদিত বিদেশী উজনিলৈ যে নাহিব তাৰো কোনেও গেৰাণ্টী দিব নোৱাৰে৷
চৰকাৰে উচ্ছেদ যিদৰে কৰিছে, সেইদৰে ইয়াৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ কামখিনিও কৰা অতি দৰকাৰ৷ উচ্ছেদিত সন্দেহযুক্ত নাগৰিকসকল ক’লৈ গৈছে তাৰো খবৰ ৰখা ভাল৷ তাকে নকৰিলে উচ্ছেদ কৰি এঠাইৰ পৰা খেদি পঠালে অইন ঠাইত আকৌ বহিব৷ চৰকাৰে যদি এই উচ্ছেদ অভিযান কোনো পুঁজিপতিৰ বাবে কৰিছে তেন্তে কথাটো বেলেগ৷ তেতিয়া উচ্ছেদিত কলৈ যায়, ক’লৈ নাযায়, তাক লৈ মূৰ ঘমোৱাৰ দৰকাৰ নাই৷ পুঁজিপতিক গতাব লগা মাটিখিনি খালী কৰিব পাৰিলেই হ’ল৷ আৰু যদি চৰকাৰে অসম দেশৰ স্বাৰ্থৰ কথা ভাবি এই ব্যাপক উচ্ছেদ আৰম্ভ কৰিছে তেন্তে ই অত্যন্ত আশাপ্ৰদ বতৰা৷ এই লৈ কোনো দল-সংগঠনে ৰাজনীতি নকৰাই ভাল৷ আগেও এনে উচ্ছেদ বহুত চলিল৷ বহুত মাটিও মুকলি হ’ল৷ কিন্তু বিদেশী বা সন্দেহজনকসকল ক’লৈ গ’ল, খিলঞ্জীয়াখিনিৰ কি হ’ল তাৰ একো হিচাপ নোলাল৷ এইবাৰৰৰ উচ্ছেদো যদি আগৰ দৰেই হ’বলৈ হয়, তেন্তে উচ্ছেদ এখন নাটকহে
হৈ ৰ’ব৷ প্ৰতি বছৰে উচ্ছেদ হ’ব খিলঞ্জীয়াৰ, সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বেঘৰ হ’ব, কিছু দিনৰ পিছত সকলো আকৌ আগৰ দৰেই চলিব৷ উচ্ছেদিতই নতুন ঠাইত ঘৰ সাজি নতুন সংসাৰৰ পাতনি মেলিব৷ এনেকৈয়ে চলি থাকিব৷
অসমৰ বিজেপি চৰকাৰখন শেহতীয়াকৈ কেইবাটাও কেলেংকাৰীত সোমাই পৰিছে৷ তাৰে ভিতৰত গৰুখুটিৰ গীৰ গাই চুৰি ঘটনাত বিজেপিৰ মন্ত্ৰী-বিধায়ক জড়িত হৈ পৰাটোৱে চৰকাৰক যথেষ্ট অস্বস্তিত পেলাইছে৷ সেই খবৰ এনেকৈ প্ৰচাৰ হৈ গল যে চৰকাৰী পক্ষই কৈফিয়ৎ দি তত নোপোৱা অবস্থা হৈছে৷ সেই খবৰ নিষ্প্ৰভ কৰিবলৈ চৰকাৰী পক্ষই চেষ্টা নকৰাকৈ থকা নাই৷ কিন্তু ৰাইজে যেন অতি সহজে সেয়া পাহৰি পেলাব পৰা নাই৷ সেয়ে জনতাৰ সন্দেহ হৈছে যে চৰকাৰে যুদ্ধকালীন তৎপৰতাৰে অবৈধভাৱে চৰকাৰী মাটি দখলকাৰীক বিভিন্ন স্থানত উচ্ছেদ কৰি প্ৰকৃত ইছ্যুক ‘ডাইভাট’ কৰিবলৈ অশেষ চেষ্টা কৰিছে৷ মিঞা খেদা আন্দোলন এটা যেন চৰকাৰীভাৱেই আৰম্ভ হৈছে৷ কিন্তু দুৰ্ভাগ্যৰ কথা যে এই আন্দোলনত খিল?ীয়াও ক্ষতিগ্ৰস্থ হৈছে৷ পুখুৰীত মাছ মাৰিলে দুই-এটা শিঙি মাছে বিন্ধিবই৷ সেইবুলি মাছ নধৰাকৈ থাকিবনে৷ সেয়ে উচ্ছেদ চলি আছে আৰু চলি থাকিব৷ কিন্তু এটা কথা প্ৰায় স্পষ্ট হৈ আহিছে যে যদিও অবৈধ মাটি দখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰা অতি দৰকাৰ , এই উচ্ছেদৰ পৰা অসম বা অসমীয়া কিন্তু লভান্বিত নহয়৷ লাভ হ’ব চৰকাৰৰ, লাভ হ’ব পূঁজিপতিৰ৷ অসমীয়াক শোষণ কৰিবলৈ মিঞাৰ সলনি পুঁজিপতিৰ বহুজাতিক প্ৰতিষ্ঠান আহিব৷ অসমীয়াই আগৰ দৰেই কেলধেপ কেলধেপকৈ জীয়াই থাকিব লাগিব৷ উচ্ছেদ কৰি মুকলি কৰা মাটিৰ অধিকাৰ কোনোকালে অসমীয়াই লাভ কৰিব নোৱাৰিব৷ অন্ততঃ এইখন চৰকাৰৰ অধীনত৷ ইয়াৰ পাছতো অসমীয়াই যদি কেৱল মিঞাক দোষ দি থাকে, তেন্তে এসময়ত নিজৰ মাটি-ভেটি হেৰুৱাবলৈ বৰ বেছি দিন নালগিব ৷