ধ্ৰুপদী অসমীয়া প্ৰকৃততে কিমান সুৰক্ষিত

আজিকালি দেখা যায় বহুক্ষেত্ৰত ভাষাটোক লৈ আমি সচেতন৷ চৰকাৰী মহলতেই হওক বা ব্যক্তিগত পৰ্যায়তেই হওক ভাষা ৰক্ষাৰ কথা প্ৰায়েই আলোচনা হয়৷ কিন্তু কথা হ’ল ভাষা ৰক্ষাৰ কথা কৈ থকা আমি সকলোৱে বাস্তৱিক ক্ষেত্ৰখনত ভাষাটোক লৈ কিমান সচেতন? যদিও ভাষা বাৰ্তালাপৰ এটা মাধ্যম, তথাপি ই এটা জাতিৰ জীৱনগাথাক প্ৰতিফলিত কৰে৷ একোটা জাতি, জনগোষ্ঠী, সম্প্ৰদায় বা একোখন ৰাজ্যৰ স্বাভিমান আৰু ঐতিহ্যৰ প্ৰতীক ভাষাটোৰ স্বকীয়তা, প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ প্ৰতি প্ৰত্যেকজন ভাষানুৰাগীয়েই সচেতন৷ ভাষাটোৰ ঐতিহ্য আৰু গৰিমাৰে সমগ্ৰ জাতিটোৱেই মহীয়ান হয়৷ অসমৰ বেলিকা খ্ৰীষ্টিয় ত্ৰয়োদশ-চতুৰ্দশ শতিকামানৰ পৰা অৰ্থাৎ প্ৰাকশংকৰী কালৰ পৰাই মাধৱ কন্দলী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, হেম সৰস্বতী প্ৰভৃতি আদিয়ে বিশুদ্ধ অসমীয়াত কাব্য-সাহিত্যৰ ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ গৌৰৱময় ইতিহাসৰ সূচনা কৰি থৈ গৈছে৷ শংকৰী যুগৰ অবৈষ্ণৱ কবি মনকৰ, দুৰ্গাবৰ, পীতাম্বৰৰ লগতে নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ উপৰি মাধৱদেৱ, ৰামসৰস্বতী, অনন্ত কন্দলী আদিয়েও অসমীয়া ভাষাটোৰ উত্তৰণত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল৷ কিন্তু কালক্ৰমত বাঙালীৰ আগ্ৰাসনে অসমীয়া ভাষালৈ সংকট নমাই অনাৰ সময়ত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাকে আদি কৰি বহু পুৰোধা ব্যক্তিয়ে অক্লান্ত শ্ৰম-সাধনাৰে ভাষাটোক মৃত্যুৰ কৰাল গহ্বৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ অসমীয়া ভাষাক বাঙালীৰ আগ্ৰাসনৰ পৰা ৰক্ষা কৰি এইসকল মনীষীয়েই এটা স্তৰলৈ ভাষাটোক উন্নীত কৰিলে৷ ভাষা আন্দোলনৰ শ্বহীদ অনিল বৰাক কোন অসমীয়াই পাহৰিব পাৰিব? সময়ে সময়ে অসমীয়া ভাষাই অনা-অসমীয়া শক্তিৰ লগত অস্তিত্বৰ যুঁজত অৱতীৰ্ণ হ’বলগীয়া হয়৷ কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে নিজৰ ঘৰতেই আজি অস্তিত্বহীন হ’বলৈ ওলাইছে ‘অসমীয়া’৷ বৰ্তমান ৰঘুমলাৰ দৰে শিপাবলৈ ধৰা ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ লগত ফেৰ মাৰিব পৰাকৈ অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহৰ আন্তঃগাঁথনিৰ অভাৱ৷ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অভাৱত এনে বিদ্যালয়সমূহ ঠায়ে ঠায়ে বন্ধ হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে৷ অসমৰে বিদ্যালয়ত অসমীয়া কোৱাৰ বাবে ছাত্ৰক শাস্তি দিয়া হ’ল৷ অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি নৱপ্ৰজন্মৰ আদৰ-স্নেহ ক্ৰমে নোহোৱা হৈ আহিছে৷ অসমত থকা ইংৰাজী বা বেলেগ মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ বহু কমসংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েহে অসমীয়া সলসলীয়াকৈ ক’ব বা লিখিব পাৰে৷ দুই-তিনিটা প্ৰজন্মৰ পাছত হয়তো অসমীয়া কেৱল কথিত ভাষা হিচাপেহে থাকিব৷ অসমীয়া ভাষাৰ এনে এক পুতৌলগা অৱস্থাৰ পাছতো কিছুমান চৰকাৰী সিদ্ধান্তই ভাষাটোলৈ চৰম বিপৰ্যয় কঢ়িয়াই আনিছে৷ ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত অসমীয়া শিক্ষাৰ বিষয়টোত যদি চৰকাৰ কঠোৰ নহয়, কিছুদিনৰ ভিতৰত অসমতে অসমীয়াৰ অৱস্থা পুতৌলগা হৈ পৰিব৷