এজন প্ৰকৃত নেতাৰ সন্ধানত

যিমানে দিন বাগৰিছে সিমানে শাসনাধিস্থ বিজেপি দলে চলে বলে কৌশলে এই কথা পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা চলাইছে যে ভাৰতবৰ্ষত আন কোনো প্ৰতিদ্বন্দ্বী ৰাজনৈতিক দল নাই৷  তেওঁলোকৰ মতে যিবোৰ আছিল সেয়াও ক্ৰমে নিষ্কৰ্মা হৈ আহিছে আৰু সিবিলাকৰ প্ৰাসংগিকতাও দিনে দিনে নোহোৱা হৈ আহিছে৷ দিনে দিনে বিজেপি দল ভাৰত বৰ্ষত প্ৰায় অজেয় হৈ উঠিছে বুলিও পাকে প্ৰকাৰে প্ৰচাৰ চলোৱা দেখা গৈছে৷ শাসন ব্যৱস্থা নিজৰ হাতত থাকিল বুলিয়েই সময়ে অসময়ে অন্য ৰাজনৈতিক দলবোৰক তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা বিজেপি দলৰ বাবে এতিয়া সাধাৰণ আচৰণ হৈ পৰিছে৷ তদুপৰি বিৰোধী দলৰ বিধায়ক,  সাংসদক নিজৰ দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ কৰা চেষ্টাৰো কোনো ত্ৰুটি কৰা নাই৷ বিজেপি দলৰ লক্ষ্যই হৈ পৰিছে বিৰোধী বিহীন এখন চৰকাৰ৷ য’ত তেওঁলোকেই হৈ পৰিব সৰ্বেসৰ্বা৷ যিটো গণতন্ত্ৰৰ বাবে চূড়ান্ত ভাবুকি৷ তেওঁলোকে জনসাধাৰণৰ মাজত এনে এটা ধাৰণাৰ সৃষ্টি কৰিব খুজিছে যে নৰেন্দ্ৰ মোদী অবিহনে ভাৰতক আন কোনেও নেতৃত্ব দিব নোৱাৰে৷  এক প্ৰকাৰে মোদীক কিংবদন্তীৰ নায়ক সজাবলৈ চেষ্টা চলোৱা বিজেপি দলে অন্য ৰাজনৈতিক দলৰ সকলো শ্ৰেষ্ঠ নেতাক নানান আচৰণেৰে ব্যতিব্যস্ত কৰি তোলাই নহয় তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰি তেওঁলোকক জনমানসত সেও কৰিবলৈও চেষ্টা নকৰাকৈ থকা নাই৷ এইবোৰ কামৰ যোগেদি বিজেপি দলে মোদী তথা দলৰ জয়গান গোৱাই নহয় সমস্ত জনসাধাৰণক এক ভুৱা আচ্ছাদনেৰে ঢাকি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ যিখন আচ্ছাদনৰ মাজেৰে সাধাৰণ ৰাইজে দেশৰ প্ৰকৃত সমস্যাৰাজিক কাহানিও প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ব আৰু তাৰেই আঁৰ লৈ দেশৰ উন্নয়নক পিঠি দি হ’লেও বিজেপি দলে নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ কুচকাৱাজ চলাই যাব৷ এই নব্য নতুন ধাৰণাৰে বিজেপি দলে অনন্তকাললৈ দেশ শাসন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে৷ 

প্ৰয়াত প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৭ বছৰ কাল প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈ দেশ শাসন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ চমুকৈ ক’বলৈ গ’লে আধুনিক ভাৰত গাঢ়োতাসকলৰ মাজত নেহৰু আছিল অন্যতম৷ সুদূৰপ্ৰসাৰী বাস্তৱ আৰু ইতিবাচক চিন্তাধাৰাৰ ৰাজনৈতিক বাটকটীয়া আছিল নেহৰু৷ এখন আধুনিক ভাৰত নিৰ্মাণ কৰি স্বৰাজোত্তৰৰ ভাৰতক আজি এইখিনি ঠাই পোৱাবলৈ তেওঁ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল, সেয়া কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে৷  তেওঁ কোনো দিনেই ধৰ্মক ৰাজনীতিৰ মাজলৈ টানি অনা নাছিল৷ ভাৰতৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ চৰিত্ৰত কেতিয়াও তেওঁ দাগ লাগিবলৈ নিদিছিল৷ অথচ অনন্তকালৰ বাবে নেহৰু ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থকা নাছিল৷ ঠিক তেনেদৰে মোদীও দীৰ্ঘসময় ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থাকক তাত কাৰো আপত্তি নাই৷ কিন্তু তেওঁৰ নীতি-আদৰ্শ আৰু কৰ্মৰাজি ভাৰতীয় সমাজৰ সকলো স্তৰৰ লোকৰ বাবে গ্ৰহণযোগ্য হোৱা অতি দৰকাৰ৷ তদুপৰি ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰ ৰাজনীতিৰ দ্বাৰা সংবিধান প্ৰদত্ত ভাৰতৰ সাম্যবাদী আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ চৰিত্ৰতো কোনো আঘাত হানিব নালাগে৷ আধুনিক ভাৰতবৰ্ষক আৰু এখোপ ওপৰলৈ আগবঢ়াই লৈ যোৱাত তেওঁ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰি যাব লাগিব৷ কেৱল ক্ষমতাৰ বাবে চতুৰ ৰাজনীতিৰ আশ্ৰয় লৈ সামাজিক শ্ৰেণী বিভক্তকৰণেৰে শাসনৰ বাঘজৰী দীৰ্ঘদিনলৈ খামুচি ৰখা সম্ভৱ নহয়৷  যিবোৰ মৌলিক সমস্যাত ভাৰতবাসী ককবকাই আছিল তাৰ বেছি ভাগৰে কোনো সমাধান মোদীৰ কাৰ্যকালত ওলোৱা যেন লগা নাই৷ কেৱল নিজক শক্তিশালী কৰাৰ স্বাৰ্থত দেশৰ জনগণক আওকান কৰিলে জনগণেও এদিন তেওঁৰ লগ এৰিবলৈ বাধ্য হ’ব৷  আমি এই কথা নাই কোৱা যে মোদীয়ে যি কৰিছে সকলো কাম আশাপ্ৰদ হোৱা নাই৷ কিন্তু দেশবাসীক যি পৰিৱৰ্তনৰ আশা দি মোদী তথা বিজেপি দল শাসনলৈ আহিছিল তাৰ প্ৰায়বোৰ কামেই হৈ উঠা নাই৷ সেইবোৰ কামৰ তালিকা ভাৰতবাসীয়ে মনত নৰখাকৈ থকা নাই৷  গতিকে বিজেপি দলে মোদীক যিমানেই শক্তিশালী নসজাওঁক কিয়, প্ৰকৃত শক্তি কিন্তু দেশৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিব পৰা সুদূৰপ্ৰসাৰী আৰু জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সৰ্বস্তৰতে গ্ৰহণযোগ্য কামৰ মাজেৰেহে প্ৰকাশ পাব আৰু সেইবোৰ শক্তিশালী সাংবিধানিক স্থিতিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত হ’ব লাগিব৷ মোদীয়েও সেইবোৰ কাম কৰি অধিক শক্তিশালী আৰু আচল অৰ্থত সকলোৰে গ্ৰহণযোগ্য এজন সৎ নেতা হওক তাত কাৰোৰে আপত্তি নাথাকিব৷ 

বিশ্বৰ ঐতিহাসিক আৰু প্ৰাক-ঐতিহাসিক যুগলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে এই কথা অনুধাৱন কৰিব পাৰি যে শাসন আৰু ৰাজনীতিত অসম্ভৱ বুলি কোনো কথা নাই৷ সেইবোৰ বাদ দিলেও সাধাৰণ অৰ্থত এই বিশ্বত অসম্ভৱ বুলি বৰ বেছি কথা নাই৷ যদি বিজেপি দলে ভাবিছে যে তেওঁলোকক ঘটুৱাই কোনো ৰাজনৈতিক দলেই ভাৰতত চৰকাৰ গঠন কৰিব নোৱাৰে তেনে সেয়া অবান্তৰ কথা৷ কাৰণ পৰিৱৰ্তনৰ ধুমুহা কেতিয়া বলিব সেয়া কোনেও কৈ দিব নোৱাৰে৷ সেইদৰে য’ত সকলো উপায় নোহোৱা হৈ আহে তাতো কিছুমান ব্যতিক্ৰমী উপায় নিশ্চয় উদ্ভাৱন হয়৷ আধ্যাত্মিক ভাবধাৰাৰে সমৃদ্ধ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে দেশত পৌৰাণিক বেদ-উপনিষদেও বহু মাৰ্গ দৰ্শন কৰিছে৷ তদুপৰি বিশ্বৰ ইতিহাস সুঁৱৰিলে এই কথা ওলাই পৰে যে বিশ্বৰ কোনো ঠাইতে অনন্তকাললৈ কোনো শাসক বা শাসক গোষ্ঠীয়ে শাসনযন্ত্ৰ নিজৰ হাতত ৰাখিব পৰা নাই৷ আনহে নালাগে ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা ব্ৰিটিছৰ ঔপনিবেশিক শাসন ওফৰাই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে গণতান্ত্ৰিক শাসন প্ৰৱৰ্তন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা কংগ্ৰেছ দলেও চিৰকালৰ বাবে শাসন ব্যৱস্থা নিজৰ হাতত ৰাখিবলৈ সক্ষম নহ’ল৷ এই কথা সকলোৰে জ্ঞাত যে ৰাজনীতিত উত্থান-পতন এক অবিচ্ছেদ্য অংগ৷ সেয়ে কাৰণ যিয়েই নহওক লাগে শাসক যিমানেই দক্ষ বা চতুৰ নহওক লাগে এদিন যে পতন ঘটিব সেয়া নিৰ্ঘাত সত্য৷ ভাৰতবৰ্ষৰ বেলিকাও সেয়া ঘটি আহিছে আৰু পিছলৈও ঘটি থাকিব৷