জুবিন গাৰ্গে দেখাই যোৱা অসমখন

জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যুৰ পাছত সমগ্ৰ অসমবাসীয়ে এই সুন্দৰ অসমখনক আকৌ এবাৰ আৱিষ্কাৰ কৰিলে৷ সমগ্ৰ দেশৰ লগতে বিশ্বক জনাই দিলে অসম কি, অসমীয়া কি৷ সমগ্ৰ ভাৰতৰ ভিতৰত সম্ভৱতঃ অসমখনেই এনে এখন প্ৰদেশ যাৰ বাসিন্দাসকল মাত্ৰাধিক সহনশীল, ধৈৰ্যশীল, সংযমী আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ৷ বিগত সময়ৰ বিভিন্ন ঘটনাৰাজিয়ে, বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত অসমৰ ভূমিকাই এনেদৰে ভাবিবলৈ বাধ্য কৰি তোলে৷ যি সময়ত ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত ধৰ্মৰ নামত হোৱা সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষই অৰাজকতাৰ সৃষ্টি কৰি তেজৰ ফাঁকু খেলে, যি সময়ত পৃথক ৰাজ্য আৰু পৃথক সুবিধাৰ দাবীৰে দেশৰ কিছুসংখ্যক ৰাজ্যৰ সাংসদে সংসদ কঁপাই তোলে, যি সময়ত যৌতুকৰ দাবীত ছোৱালীৰ ঘৰক হাৰাশাস্তি দিয়াৰ উপৰি বিবাহিতা কন্যাক নিৰ্যাতন দিয়া হয়, যি সময়ত কন্যা সন্তান জন্মিলে মাকক পাপী বুলি গণ্য কৰা হয়, সেই সময়ত এই সকলো কথাৰ পৰা ভালেমান দূৰত্ব বজাই ৰাখি অসমে নিজকে আদৰ্শৱান আৰু সভ্য ৰাজ্য হিচাপে পৰিচয় দি আহিছে৷ নাৰী নিৰ্যাতনৰ দুই-এটা ঘটনা ঘটিছে যদিও আন ৰাজ্যৰ তুলনাত ই একেবাৰেই নগণ্য৷ পৃথক ৰাজ্য আৰু পৃথক সুবিধাৰ দাবী তুলি অহা হৈছে যদিও যথেষ্ট সংযমী আৰু ভদ্ৰভাৱে৷ আন্দোলন হৈছে যদিও সীমাৰ ভিতৰত৷ তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, যি সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বতে ধৰ্মৰ নামত এক মেৰু বিভাজন হ’বলৈ ধৰিছে, সেই সময়ত অসমত ভিন্ন ধৰ্মৰ প্ৰকৃত বাসিন্দাসকলে কিন্তু কেতিয়াও নিজৰ মাজত ধৰ্মৰ নামত মানসিক দূৰত্ব আনিবলৈ যত্ন কৰা নাই৷ ৰাজনীতিৰ স্বাৰ্থত এচামে সাম্প্ৰদায়িকতাৰ বীজ সিঁচিবলৈ অপৰিসীম চেষ্টা কৰিছে৷ কিন্তু অসমবাসীয়ে কেতিয়াও নিজকে ধৰ্মৰ দ্বাৰা পৃথক কৰা নাই৷ কিছুমান অবাস্তৱ সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰি অসমবাসীয়ে কেতিয়াও কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মূৰ কামোৰণি সৃষ্টি কৰা নাই৷ সদায়েই কিছুমান প্ৰকৃত আৰু বাস্তৱ সমস্যাক সীমাৰ ভিতৰত থাকি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ যত্ন কৰি আহিছে৷ প্ৰায় অৰ্ধশতকজোৰা বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সমস্যাই সমগ্ৰ অসমৰ ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, সমাজনীতি সলনি কৰি পেলাইছিল৷ এই বাংলাদেশী বিতাৰণৰ নামত হাজাৰজন অসমীয়া শ্বহীদ হৈছিল৷ তথাপি সমস্যাৰ বাস্তৱিকতা বুজি ১৯৭১ চনক নিৰ্ধাৰিত বছৰ হিচাপে মানি লৈ আন্দোলনৰ অৱসান ঘটাইছিল৷ যি সময়ত সমগ্ৰ দেশৰ বাবে বিদেশী নিৰ্ধাৰিত বছৰ ১৯৫১, সেই সময়ত আন্দোলন কৰি অসমে পাব লগা হৈছিল ১৯৭১৷ আপত্তি কাৰো নাছিল৷ ’৭১ৰ পিছৰ বিদেশীক চিনাক্ত কৰি বিতাৰিত কৰিলেই হ’ল৷ কিন্তু তাকো নহ’ল৷ ১,৬০০ কোটি টকা খৰচেৰে সম্পূৰ্ণ হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীখনৰ অৱস্থা কি হ’ল সকলোৱে দেখিলে৷ কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীয়ে আখৰে আখৰে ৰূপায়ণ কৰিম বুলি কোৱা অসম চুক্তিৰ ৬নং দফাৰ ৰূপায়ণৰ নমুনাও সকলোৱে দেখিলে৷ লোকসভাৰ দৰে পৱিত্ৰ সদনত দেশৰ স্বয়ং গৃহমন্ত্ৰীয়ে কিদৰে ফাঁকি দিব পাৰে আমি সকলোৱে দেখিলোঁ৷ আক্ষেপ থাকিলেও উপায় নাই৷ আমি অসমীয়াই সহনশীলতাৰে সকলো মানি লৈছোঁ৷ ভাৰতীয় ৰে’লৰ তুলনাত অসমৰ ৰে’ল, ভাৰতৰ বাকী ৰাজ্যবোৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথবোৰৰ তুলনাত অসমৰ ৰাস্তাৰ অৱস্থা, উদ্যোগীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ বাকী ৰাজ্যবোৰৰ তুলনাত অসমৰ অৱস্থা, সংযোগ, চিকিৎসা আদিৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ বাকী ৰাজ্যবোৰৰ তুলনাত অসমৰ অৱস্থা আমি সকলোৱে দেখি আছোঁ৷ মুঠতে মানসিকভাৱে আমি অসমীয়াসকল যিমানেই সহনশীল, প্ৰগতিশীল নহওঁ কিয় আমি কিন্তু প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে উপেক্ষিত৷ আমেৰিকাৰ দৰে ৰাস্তা বনোৱাৰ কথা কোৱা নীতীন গাদকাৰিৰ ভাষণ শুনি যোৰহাট-ডিব্ৰুগড় সংযোগী ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষৰ বহু অসমীয়াই হাততালি বজালে৷ আমি ইমানেই প্ৰগতিশীল, সহনশীল আৰু আশাবাদী৷ পিছে আমাৰ প্ৰগতিশীল মন, সহনশীল স্বভাৱ, বা আমাৰ সমস্যাৰ কথা শুনিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমৰ আহৰি নাই৷ জুবিন গাৰ্গৰ দৰে সত্তা এটাৰ মৃত্যুৰ বাতৰি দিবলৈকো আহৰি নাছিল ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমৰ৷ পাছত অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ টিআৰপিৰ জোৱাৰ দেখি সকলো ঢপলিয়াই আহিল৷ কিন্তু তথাপি আমি অসমীয়া৷ আমাৰ দৰে সহনশীল আৰু প্ৰগতিশীল জাতি দ্বিতীয় এটা হয়তো সমগ্ৰ দেশতে নাই৷ জুবিন গাৰ্গে দেখাই যোৱা অসমখন সঁচাকৈ পাবলৈ নাই৷