অনুৰাগী

যিজন লোকে ‘পলিটিক্স নকৰিবা বন্ধু’ বুলি গীতেৰে সকলোকে সোঁৱৰাই দিছিল, সেইজন শিল্পী জুবিন গাৰ্গৰ অনাকাংক্ষিত মৃত্যুত ৰাজ্যত এতিয়া আৰম্ভ হৈছে ৰাজনীতি৷ জুবিন গাৰ্গৰ মৃত্যুত যিসকল লোক ওলাই আহিছিল, সেইসকল প্ৰকৃততে আছিল শিল্পীজনৰ গুণগ্ৰাহী৷ কিন্তু শিল্পীজনৰ মৃত্যুৰ পাছত ৰাজনৈতিক দলসমূহে জুবিন মৃত্যুৰ ৰহস্যক নিৰ্বাচনী ইছ্যু কৰাৰ দিশে গতি কৰা যেন লাগে৷ শিল্পীজনৰ গুণগ্ৰাহীৰ সংখ্যা দেখি শাসক-বিৰোধী প্ৰতিটো দলেই নিজকে জুবিন অনুৰাগী বুলি চিনাকি দিবলৈ যত্ন কৰি জনতাৰ আৱেগৰ লগত খেলা কৰিব বিচাৰিছে৷ কিন্তু শাসকীয় বিজেপি দলৰ নেতাই কোনোজনক প্ৰকৃত জুবিন অনুৰাগী আৰু কোনোজনক ভুৱা অনুৰাগী নাম দিয়া কাৰ্যই শিল্পীজনৰ মৃত্যুক লৈ যে ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে, সেয়া স্পষ্ট হৈছে৷ নিজৰ সুকীয়া গায়কী শৈলীৰে অসমৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বৰে জনতাৰ হৃদয় জিনা শিল্পীজনৰ অকাল মৃত্যুক কোনেও সহজভাৱে ল’ব পৰা নাই৷ সেয়ে প্ৰতিজন লোকে বিচাৰে জুবিন গাৰ্গে ন্যায় লাভ কৰক৷ হয়তো প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলতেই জুবিন গাৰ্গৰ অনুৰাগী আছে৷ কিন্তু কাৰোবাক প্ৰকৃত অনুৰাগী আৰু কাৰোবাক ভুৱা অনুৰাগী বুলি কৈ জনতাৰ আৱেগৰ লগত খেলা কৰা উচিত নহয়৷

তেনে কৰিলে শিল্পীজনৰ প্ৰতিয়েই অসন্মান কৰা নহ’বনে? প্ৰকৃত অৰ্থত যদিহে কোনো লোক শিল্পীজনৰ প্ৰকৃত অনুৰাগী, তেন্তে সেইসকলে শিল্পীজনে কোৱাৰ দৰে প্ৰথমে ‘পলিটিক্স নকৰিবা বন্ধু’ বুলি ক’ব পাৰিব লাগিব আৰু নিজেও পলিটিক্স কৰিব নালাগিব৷ দ্বিতীয়তে, জুবিন গাৰ্গে কৈছিল– ‘মোৰ কোনো জাতি নাই, ধৰ্ম নাই, মোৰ কোনো ভগৱান নাই, মই মুক্ত’৷ ঠিক তেনেদৰে যদিহে কোনো লোকে ক’ব পাৰে যে মোৰ কোনো জাতি নাই, মোৰ কোনো ধৰ্ম নাই– আমি সকলোৱে মিলিজুলি সম্প্ৰীতিৰে বাস কৰিব লাগিব, তেতিয়াহে তেওঁক প্ৰকৃত জুবিন অনুৰাগী বুলি ক’ব পাৰিব৷ কিন্তু তাকে নকৰি হিন্দু-মুছলমান, জাত-পাত আদিক লৈ ব্যস্ত থকাসকলনো কেনেকৈ প্ৰকৃত জুবিন অনুৰাগী হ’ব? তদুপৰি বন্য জীৱ-জন্তু, গছ-গছনিক ভাল পোৱা শিল্পীজনৰ দৰে আমিও যদি জীৱ-জন্তু, গছ-গছনিক ভাল পাই প্ৰতিপালন কৰিব পাৰোঁ, তেতিয়াহে আমি ক’ব পাৰিম আমিও জুবিনৰ প্ৰকৃত অনুৰাগী৷ যিজন শিল্পীয়ে আনক সহায় কৰি ভাল পাইছিল, যিজনে নিজৰ কথা নাভাবি আনৰ মংগল কামনা কৰি কাম কৰিছিল, সেইজন শিল্পীৰ দৰে যিসকলে কাম কৰিব পাৰে, তেওঁলোক নিশ্চয় জুবিন গাৰ্গৰ প্ৰকৃত অনুৰাগী৷ 

সন্মুখত যিহেতু বিধানসভা নিৰ্বাচন আছে, সেয়ে প্ৰতিটো ৰাজনৈতিক দলে জনতাৰ মাজত সোমোৱাৰ বাবে একোটা ইছ্যু বিচাৰি থাকে৷ চতুৰ ৰাজনৈতিক নেতাসকলে ভালদৰে জানে যে এই সময়ত জুবিন গাৰ্গৰ ন্যায় দাবীৰ ব্যতিৰেকে হয়তো আন কোনো ইছ্যুৱে জনতাৰ গা লৰাব নোৱাৰে৷ সেয়ে জুবিন গাৰ্গৰ ন্যায়ৰ বাবে সকলোৱে দাবী জনাইছে৷ কিন্তু কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যত নিজ দলৰ চৰকাৰ থকা অৱস্থাত নিজ দলৰ চৰকাৰকে ন্যায়ৰ বাবে দাবী জনাব লগাটো দুৰ্ভাগ্যজনক বুলিয়েই ক’ব লাগিব৷

শিল্পীজনৰ মৃত্যুৰ ৰহস্য উদ্‌ঘাটন কৰিবলৈ ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়াৰেহে আগবাঢ়িব লাগিব৷ ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ চৰকাৰ তথা সংশ্লিষ্টসকলে নিজৰ দায়িত্ব সুচাৰুৰূপে পালন কৰিব লাগিব৷ ৰাইজে ন্যায়িক প্ৰক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰোৱাৰ বাবে দাবীহে জনাব পাৰে, কিন্তু আন্দোলন, সমাৱেশ আদিয়ে ন্যায় প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে৷ ইয়াৰ দ্বাৰা ৰাজনৈতিক দলৰ লাভ হ’লেও জনতাৰ শিল্পীজনৰ প্ৰতি অন্যায় কৰাহে হ’ব৷ যদিহে আমি সকলোৱে ধৰ্মহীন, জাতি-বৰ্ণহীন বিশাল মানৱতাৰে সংপৃক্ত বৰ অসম গঢ়িব পাৰোঁ; শোষণ-লুণ্ঠনমুক্ত, সাম্য-মৈত্ৰীৰে উজলা আদৰ্শৰ সমাজ গঢ়িব পাৰোঁ, তেতিয়াহে আমি জুবিনৰ প্ৰকৃত অনুৰাগী বুলি ক’ব পাৰিম আৰু শিল্পীজনৰ আত্মায়ো শান্তি পাব৷